نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

• اکبر جدیدی محمدآبادی

دانشیار گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی برای تبیین رابطه سرمایه اجتماعی با بهزیستی عاطفی اعضای هیئت علمی دانشگاه با نقش میانجی سبک مدیریت کلاس تعاملی در نظام آموزش عالی انجام شد. روش پژوهش، توصیفی – همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری (رویکرد واریانس‌محور) بود. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه‌ پیام نور استان کرمان در سال تحصیلی 1403-1404 بود. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان، 80 نفر تعیین و با روش طبقه‌ای متناسب انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه سرمایه اجتماعی (رسول‌زاده اقدم و همکاران، 1395)، پرسشنامه بهزیستی عاطفی (رگو و همکاران، 2009) و پرسشنامه سبک‌های مدیریت کلاس (مارتین و همکاران، 2008) بود. روایی صوری و محتوایی ابزارها با تأیید 10 نفر از متخصصان مدیریت آموزشی و روانشناسی و روایی سازه از طریق تحلیل عاملی تأییدی بررسی شد. پایایی ترکیبی (CR) و آلفای کرونباخ به ترتیب برای سرمایه اجتماعی (84/0 و 77/0)، بهزیستی عاطفی (89/0 و 85/0) و سبک مدیریت کلاس (85/0 و 76/0) محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS23 و SmartPLS3 انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که سرمایه اجتماعی هم به طور مستقیم (ضریب 80/0) و هم با میانجی‌گری سبک مدیریت کلاس (ضریب غیرمستقیم 18/0) بر بهزیستی عاطفی اعضای هیئت علمی تأثیر مثبت و معنی‌دار دارد. همچنین شاخص‌های برازش مدل (GOF=0.41) نشان از برازش قوی مدل ارائه شده داشت. بر اساس نتایج، تقویت سرمایه اجتماعی در محیط‌های دانشگاهی و توانمندسازی اساتید در زمینه سبک‌های مدیریت کلاس مؤثر، پیشنهاد می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

• سرمایه اجتماعی
• بهزیستی عاطفی
• سبک مدیریت کلاس
• اعضای هیئت علمی
• آموزش عالی

موضوعات

• مدیریت دانشگاهی