سمیه نصیرزاده؛ زینب صادقی
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تبیین الگوی روابط ساختاری میان مسئولیت اجتماعی دانشگاه و پیامدهای آن بر توسعه مهارتهای اجتماعی و عملکرد نوآورانه دانشجویان دانشگاه لرستان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف تبیین الگوی روابط ساختاری میان مسئولیت اجتماعی دانشگاه و پیامدهای آن بر توسعه مهارتهای اجتماعی و عملکرد نوآورانه دانشجویان دانشگاه لرستان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی–پیمایشی با رویکرد همبستگی است که با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان به تعداد 1995 نفر بود که از میان آنان، 322 نفر بهروش نمونهگیری تصادفی طبقهای بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامههای استاندارد مسئولیت اجتماعی (مایگنان و فریل، 2002)، مهارتهای اجتماعی (ماتسون، 1983) و رفتار نوآورانه (کانتر، 1988) بود. روایی سازه ابزارها از طریق تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آنها با بهرهگیری از ضرایب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار Smart PLS انجام گرفت. یافتهها نشان داد که مسئولیت اجتماعی دانشگاه تأثیر مثبت و معناداری بر مهارتهای اجتماعی و عملکرد نوآورانه دانشجویان دارد. همچنین، مهارتهای اجتماعی نقش میانجی معناداری در رابطه بین مسئولیت اجتماعی دانشگاه و عملکرد نوآورانه ایفا میکنند. نتایج این پژوهش، ضمن توسعه ادبیات نظری در حوزه مسئولیت اجتماعی دانشگاه، دلالتهای کاربردی مهمی برای سیاستگذاران و مدیران آموزش عالی در جهت ارتقای نوآوری و توانمندسازی اجتماعی دانشجویان فراهم میآورد.
