جعفر بیک زاد؛ رقیه کرمی
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مدلسازی تأثیر مدیریت منابع انسانی قابلیتمحور بر انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان با نقش میانجی سرزندگی شغلی انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و از حیث روش، توصیفی- همبستگی میباشد. ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف مدلسازی تأثیر مدیریت منابع انسانی قابلیتمحور بر انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان با نقش میانجی سرزندگی شغلی انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و از حیث روش، توصیفی- همبستگی میباشد. جامعة آماری پژوهش دربرگیرندة کارکنان دانشگاههای شهرستان بناب به تعداد 194 نفر است که از این تعداد 129 نفر به عنوان نمونة آماری براساس فرمول کوکران برآورد و به صورت تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها در این پژوهش شامل پرسشنامههای استاندارد مدیریت منابع انسانی قابلیتمحور ژانگ و همکاران (2016)، سرزندگی شغلی نیگاین (2022) و انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان ساویکاس و پورفلی (2012) میباشد. به منظور اطمینان یافتن از وجود و یا عدم وجود رابطه علّی میان متغیرهای پژوهش و بررسی تناسب دادههای مشاهده شده با مدل مفهومی پژوهش، فرضیههای پژوهش با استفاده از مدل معادلات ساختاری و روش حداقل مربعات جزئی (PLS3) آزمون شدند. یافتههای پژوهش نشان داد که مدیریت منابع انسانی قابلیتمحور بر انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان و سرزندگی شغلی در دانشگاههای شهرستان بناب تأثیر دارد. و سرزندگی شغلی بر انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان در دانشگاههای شهرستان بناب تأثیر دارد. علاوه بر این، در سطح اطمینان 99 درصد، سرزندگی شغلی در تأثیر مدیریت منابع انسانی قابلیتمحور بر انطباقپذیری مسیر شغلی کارکنان در دانشگاههای شهرستان بناب نقش میانجی ایفا میکند.
