غفار کریمیانپور؛ آزاد الله کرمی
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی و جهتگیری هدف در رابطه بین حمایت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بود. روش پژوهش، توصیفی–همبستگی با تأکید بر مدلیابی معادلات ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی خودکارآمدی تحصیلی و جهتگیری هدف در رابطه بین حمایت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بود. روش پژوهش، توصیفی–همبستگی با تأکید بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی رشتههای آموزش ابتدایی، آموزش کودکان با نیازهای ویژه، مشاوره و امور تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان کردستان (پردیس شهید مدرس) تشکیل دادند. نمونهگیری به روش در دسترس انجام شد و 210 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه حمایت تحصیلی ساندز و پلانکت (2005)، پرسشنامه اشتیاق تحصیلی وانگ و همکاران (2011)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی زاژاکوا و همکاران (2005) و پرسشنامه جهتگیری هدف الیوت و مکگرگور (2001) استفاده شد که روایی آنها از طریق نظر خبرگان و ضریب آلفای کرونباخ آنها به ترتیب 87/0، 74/0، 79/0 و 91/0 تأیید گردید. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و SMART PLS انجام شد. نتایج نشان داد که حمایت تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و جهتگیری هدف تأثیر مثبت و معناداری بر اشتیاق تحصیلی دارند. همچنین، حمایت تحصیلی بهطور معناداری بر خودکارآمدی تحصیلی و جهتگیری هدف اثر گذاشت. نقش میانجی جهتگیری هدف و خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین حمایت تحصیلی و اشتیاق تحصیلی نیز تأیید شد. شاخص برازش کلی مدل نیز در حد قابل قبول (GOF=0.27) ارزیابی شد. یافتهها بیانگر آن است که حمایت تحصیلی از طریق افزایش خودکارآمدی و جهتگیری هدف میتواند اشتیاق تحصیلی دانشجویان را ارتقا دهد.
